Nederland kan bogen op een rijke agriculturele traditie. Tot voor 100 jaar speelde de cultuur van het platteland een dominante rol. De economie van Nederland was voor tweederde deel afhankelijk van de landbouw. Hoewel die afhankelijkheid onder invloed van industrialisatie en verstedelijking is afgenomen, is de landbouwbranche er niet minder belangrijk door geworden. Ook als we haar bekijken in Europees perspectief.

Door natuurlijke groei en toenemende industrialisering in de jaren '60 van de negentiende eeuw steeg de complexiteit van de handelsactiviteiten in de landbouwsector. Handelaren en importeurs kregen meer behoefte aan gemeenschappelijke handelsafspraken met betrekking tot kwantiteit en kwaliteit. Met name vanuit de graan- en aanverwante handel was de roep om uniformiteit hoorbaar. Uiteindelijk werd in 1872 Het Comité van Graanhandelaren opgericht.

Vanaf dat moment kon de Rotterdamse - en niet veel later de Nederlandse - graanhandel zich sterk profileren op de snel groeiende wereldmarkt.
In 1972 - bij het honderdjarig bestaan - ontving Het Comité van Graanhandelaren het predikaat 'Koninklijk'. Als Koninklijke Vereniging werd ze ingeschreven in het register van de Rotterdamse Kamer van Koophandel
In het kader van het 125-jarig bestaan van Het Comité, in 1997, heeft de heer ir. K.K. Vervelde, oud-voorzitter van Het Comité, de geschiedenis van Het Comité vastgelegd in een publicatie getiteld: "De Rotterdamse Graanhandel bemonsterd en gewogen: 125 jaar Koninklijke Vereniging Het Comité van Graanhandelaren".

Tegenwoordig behartigt Het Comité de belangen van ongeveer 150 leden die actief zijn in de agri-business. Onze leden zijn handelaren, producenten en tussenpersonen in diervoedergrondstoffen, collecteurs, op-en overslagbedrijven, mengvoederbedrijven, crushers, producenten van diervoeder en ruwvoeder, factors, handelaren in peulvruchten en zaden en producenten van tarwe, gerst, zetmeel en isoglucose.
Naast belangenbehartiging en informatievoorziening aan de leden behoren het opstellen en beheren van nationale en internationale standaardcontracten, het beheer van het arbitrage instituut en de bepaling van dagwaarden tot de activiteiten. Daarnaast wordt Het Comité gezien als adviesorgaan met nationale en internationale invloed op het gebied van landbouw- en handelspolitiek. Kwaliteitsborging, veevoederwetgeving en milieu zijn daarbij onder andere de aandachtsvelden.

Voor bundeling van de krachten is Het Comité in 2000 gefuseerd met de Vereniging Amsterdamse Graanhandel (VAG). In 2001 vond er een fusie plaats met de Federatie van Nederlandse Handelaren in Granen, Zaden en Peulvruchten (Federatie G.Z.P.).

top